همه ی بچه ها از فارغ التحصیل شدن خوشحال بودند ولی همه خوب میدانستند که دیگه از اون روزای خوب با بچه ها بودن خبری نیست.روزهایی که دیگه هیچ وقت تکرار نمیشه. این ۴ سال اینقدر زود گذشت که انگار همین دیروز بود که وارد دانشگاه شدیم .( یادمه اولین کلاسم با استاد حامدی بود که درس سیاست را تدریس میکردند. همون جا بود که با بیشتر بچه ها آشنا شدم) و ۴ سال در کنار هم بودیم و حالا برای همه خیلی سخته که بخواهیم ازهم جدا بشیم.
میدونم که دیگه شاید شانس اینو نداشته باشم که دیگه خیلی از دوستان و اساتید را ملاقات کنم. ولی امید وارم که این دوستی ها و همدلی ها همیشه پایدار باقی بماند.
با این وجود امیدوارم تمام دوستان خوبم ،بچه های ۸۳ موفق و پیروز باشند. و از اساتید خوب و دلسوز و مهربانم: خانم دکتر رضوی ، آقای دکتر اردستانی ،استاد مشهدی ،خانم رحمتی،خانم نصرتی که در شب فارغ التحصیلی شرکت کردند و با حضورشان این شب را برای ما به یاد ماندنی تر کردند سپاسگذارم امیدوارم همیشه موفق باشند.
و در آخر از همه ی دوستانم که این مراسم را برگزار کردند ممنونم .
